Loslaten… moet dat dan?

Afgelopen zaterdag 19 maart was het de Landelijke Loslaatdag, de Landelijke Opschoondag én de Landelijke Compostdag. Ik weet niet of jullie het wisten, maar ik wist dat niet. Maar wat moet ik met die boodschap, denk je misschien nu?

Nou dat zal ik je vertellen. Het toeval wil dat ik afgelopen zaterdag bij mijn vader ben gaan opruimen. Hij gaat verhuizen en heeft in de loop van de jaren heel wat spullen verzameld. En van een groot huis verhuizen naar een kleiner huis is altijd een uitdaging, want teveel spullen en alles is toch zo handig, ‘voor als ….’ of ‘waarom zou ik het weggooien want je weet maar nooit…’ .

Wij waren dus bezig en mijn vader, herstellende van een val, mocht niet zoveel doen, maar kwam wel elke keer even kijken. Hij had zichtbaar moeite met alle spullen die wij weg wilden doen. Weg in de zin van opruimen, weggeven, of weggooien. Dat ging dus niet zonder slag of stoot… het loslaten van zijn spullen was lastig.

Dat bracht me eigenlijk op het punt van de Landelijke Loslaatdag.. want waarom is het voor ons mensen zo moeilijk om los te laten? Spullen, gevoelens, mensen?

Wat is er in ons dat we alles willen houden zoals het is, dat de spullen op de zolder belanden voor een andere keer, die nooit komt?
Of dat we gevoelens vasthouden, niet omdat ze ons dienen maar omdat we eigenlijk niet beter weten en we ze vasthouden? Of mensen willen houden op een plek waar ze altijd zijn geweest maar nu niet meer willen zijn?

Alles is vergankelijk. Als je naar de natuur kijkt zie je dat heel goed. De natuur maakt zich ook niet druk over een andere boom, dat deze hetzelfde moet blijven, of dat die grasspriet vandaag de andere kant opwaait, anders dan alle jaren ervoor. De natuur laat los, elke dag weer en neemt het zoals het komt.

‘Ja logisch’ denk je, de natuur heeft geen gedachtes of gevoelens en is geen mens. Dat klopt, alhoewel er toch geruchten gaan dat bomen gevoelens hebben, maar daarover een andere keer-))

Want je vraag bij dit alles kan zijn: loslaten, waarom zou ik dat doen? Wat brengt het mij? Lekker vasthouden is toch ook goed? En misschien is loslaten ook niet het goede woord…
Sommige dingen wil je misschien helemaal niet loslaten, maar bij je houden, en dan is het ook goed. Zolang je er maar geen last van hebt!

Dus dé grote vraag is: heb je er last van?
Zo ja, dan is het handig er wat aan te doen!

Dingen, spullen, mensen , gevoelens vasthouden die niet goed voor je zijn heeft op den duur zijn weerslag. Je huis loopt over, je gevoelens zetten zich vast in je lijf, dat zie ik zo vaak, dat is geen toeval meer, en mensen lopen hun eigen pad.

Wat kan je doen als je wilt loslaten maar je weet niet hoe?

Lees verder….

Stap 1: Erken dat je het niet kunt controleren.

Dit is de belangrijkste stap. Zolang je blijft geloven dat je met je gedachten iets kunt controleren waar je geen invloed op hebt, verandert er niets. Erken dat deze situatie buiten je invloedssfeer ligt. Laat het echt tot je doordringen. Bijvoorbeeld:

1  Ik besef dat ik niet kan veranderen wat er in het verleden is gebeurd.

2  Ik zie in dat ik geen controle heb op wat een ander doet of zegt.

3  Ik erken dat ik de toekomst niet volledig kan bepalen.

Prik door de illusie heen dat je een van deze dingen kunt beïnvloeden. Zolang je dit denkt, stop je je hoofd vol met zorgen, spanning en frustratie. Dat gaat ten koste van je geluk, je geestelijke vrijheid en je innerlijke rust. Erken het gewoon: “Ik kan dit niet (meer) veranderen. Ik heb hier geen invloed op.”

Als je dat echt doet, voel je de last langzaam van je schouders vallen. Want als je het niet kùnt veranderen, waarom zou je je er dan druk over maken?

 

Stap 2: Maak de beslissing om het te accepteren.

De nadruk ligt op het woord beslissing. Je kunt theoretisch begrijpen dat je iets moet accepteren, maar dat is niet genoeg. Tussen theorie en praktijk ligt een wereld van verschil. Kennis betekent niets, toepassen betekent alles. Werkelijke verandering heeft altijd een beslissing nodig: “Ik snap niet alleen dat ik het moet accepteren, ik ga het ook doen!”

Die beslissing wordt makkelijker als je inziet dat er geen alternatief is. In elke situatie heb je drie keuzes: actie, frustratie en acceptatie. Ik ga ervan uit dat je geen actie meer kunt nemen, omdat dit buiten je invloedssfeer ligt. Ik ga ervan uit dat je geen zin hebt in frustratie. Dan blijft er nog maar één mogelijkheid over: acceptatie. Neem de beslissing dit te accepteren – er is geen alternatief.

 

Stap 3. Laat het los.

Loslaten is een vaardigheid die je jezelf kunt aanleren. Hoe laat je los? Door het voor jezelf te bevestigen. Kijk naar je uitdaging en bevestig voor jezelf:

1  Het is goed zo.

2  Ik accepteer dit.

3  Ik laat los wat ik toch niet kan veranderen.

4  Het is zoals het is en ik heb er vrede mee.

5  Ik stop de weerstand in mijn hoofd en accepteer de werkelijkheid.

6  Ik erken dat ik hier geen invloed meer op heb.

7  Ik laat het over aan het universum/God (of waar je dan ook in gelooft).

Lees dit niet door, maar ga er echt voor zitten. Hoe fijn zou het zijn als je kunt loslaten wat je dwars zit? Beleef het echt, ervaar het. Als je de oefening goed doet, dan merk je het verschil. Het voelt als een opluchting. Loslaten werkt bevrijdend. Je laat de spanning in je lichaam en geest.Vrijheid, innerlijke rust en vrede zijn het gevolg.

 

Oefening baart kunst.

Acceptatie en loslaten zijn vaardigheden die je elke dag moet oefenen, net zoals lopen en tandenpoetsen. Hoe meer ervaring, hoe makkelijker het zal gaan. Hopelijk kom je op een punt waarin je weinig nieuwe spanning aantrekt. Hoe beter je dit moment accepteert, hoe minder je hoeft los te laten in de toekomst.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Blijf op de hoogte!

En ontvang tevens mijn gratis e-book!

De Kracht van Geluk

7 stappen om de stoorzenders uit je leven te verbannen

SOCIALE MEDIA

CONTACTGEGEVENS

Ingeborg Mooiweer
Tel. 023 584 7564
Mobiel 06 2320 9229
info@ingeborgmooiweer.nl